hoteloko w pawilonie
W listopadzie odbędzie się finał szóstej edycji U:NEW Hoteloko Festival. Festiwal zagości w Pawilonie tańca i innych sztuk performatywnych w Warszawie, gdzie podczas jednego wieczoru double bill zaprezentowane zostaną dwa spektakle: przedstawienie warszawskiego zespołu HOTELOKO Company oraz gościnny spektakl Vialuni Company z Korsyki.
U:NEW Hoteloko Festival to wydarzenie, które łączy różne pokolenia artystek i artystów – osoby debiutujące z twórcami o uznanej pozycji. Jest także przestrzenią spotkania i rozmowy z publicznością na temat zrównoważonego rozwoju oraz różnorodności w życiu społecznym i sztuce tańca. Tegoroczna edycja skupia się wokół idei wyspy. To symbol miejsca odosobnienia, schronienia i marzeń, ale także granicy, konfliktu oraz spotkania z Innym, Dziwnym i Nieznanym. Wyspa staje się metaforą współczesnego doświadczenia – przestrzenią, z której chcemy uciec, do której pragniemy wrócić i w której spotykają się marzenia, pamięć, ciało i rzeczywistość. Festiwal przygląda się różnym wyobrażeniom wyspy: realnej i symbolicznej, prywatnej i wspólnotowej, bezpiecznej, ale też naznaczonej codziennymi konfliktami i niepokojami świata.
14.11.2026 – godz. 19:00, Pawilon tańca i innych sztuk performatywnych, Wybrzeże Kościuszkowskie 22
https://pawilontanca.pl/festiwalunew
Bilety dostępne na stronie: https://bilety.pawilontanca.pl/rezerwacja/termin.html?idg=19&idl=0&d=3
Zaproszenia branżowe: biuro@hoteloko.pl
Kuratorka i dyrektorka festiwalu: Agata Życzkowska
Współpraca i organizacja: Karina Szutko, Bartłomiej Mamajek
Produkcja i organizacja: Fundacja Rozwoju Teatru ‘NOWA FALA’ / HOTELOKO Company
Wydarzenie FB:https://www.facebook.com/events/2563148540859043
Program wieczoru:Film „Becoming Taiga” – Agnieszka Gąsiorek
Spektakl „Shared Dreams” – Hoteloko Company, koncepcja i choreografia: Agata Życzkowska, wykonanie: Maciej Łączyński, Kinga Łon, Karina Szutko, Mirek Woźniak, Agata Życzkowska, światła: Ewa Garniec
Spektakl „La Performance Agricole” – Compagnie Vialuni, Korsyka/Francja
koncepcja i choreografia: Michèle Ettori, wykonanie: Michèle Ettori, Sandrine Gout,
Patronat medialny: TVP Kultura, e-teatr, Notes na 6 tygodni
Spektakl „Shared Dreams” – HOTELOKO Company, Polska/Warszawa
Koncepcja i reżyseria: Agata Życzkowska
Wykonanie: Maciej Łączyński, Kinga Łon, Karina Szutko, Mirek Woźniak, Agata Życzkowska
Dramaturgia, choreografia, kostiumy: Agata Życzkowska
Współpraca: Maciej Łączyński, Kinga Łon, Karina Szutko, Mirek Woźniak
Projekcje wideo: Karina Szutko, Agata Życzkowska
Światła: Ewa Garniec
Premiera 2.10.2026 – Centrum Promocji Kultury w Warszawie
Spektakl realizowany w ramach rezydencji artystycznej Culture Moves Europe w Palermo we współpracy z Zappulla DMN Company/L’espace (sierpień-wrzesień 2026)
Premiera spektaklu dofinansowana ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Kultura Interwencje-edycja 2026 organizowanego przez Narodowe Centrum Kultury – projekt „NOWA FALA TAŃCA”
„Shared Dreams” to spektakl o wspólnych marzeniach – o tym, co wydarza się, kiedy indywidualne pragnienia spotykają się z pragnieniami innych. To choreograficzny kolaż różnych wrażliwości, doświadczeń i wyobrażeń, z których powstaje wspólna przestrzeń. Punktem wyjścia jest natura – jej rytm, cisza i nieustanny przepływ. W świecie podporządkowanym intensywnemu tempu codzienności kontakt z naturą pozwala się zatrzymać, odzyskać uważność i uruchomić wyobraźnię. Staje się ona przestrzenią, w której można przyjrzeć się własnym potrzebom, pragnieniom i wizjom przyszłości.
Strategia choreograficzna „Shared Dreams” opiera się na spotkaniu i wymianie. Indywidualne marzenia przenikają się, rezonują ze sobą i podlegają nieustannym przemianom. Jak w ekosystemie – każdy element pozostaje odrębny, a jednocześnie wpływa na pozostałe. Z tej sieci relacji powstaje wspólna choreografia, której kształt zależy od obecności, energii i wyobraźni wszystkich osób, z których każda wnosi własny język artystyczny, tworząc strukturę opartą na wymianie i współobecności. Spektakl rozwija kolektywną metodę pracy opartą na połączeniu materiału dokumentalnego, improwizacji, kompozycji ruchowej i pracy z tekstem, tworząc wielogłosową, otwartą strukturę sceniczną, w której marzenia stają się wspólnym językiem porozumienia i współodczuwania.
Spektakl „La Performance Agricole” – Cie Vialuni – Korsyka/Francja – Ajaccio
Reżyseria i choreografia: Michèle Ettori
Występują: Michèle Ettori i Sandrine Gout
Kompozycja muzyczna: Fabien Delisle
Produkcja: Compagnie Vialuni / Pascale Dall’Agnol
Wsparcie: Collectivité de Corse, Direction Régionale des Affaires Culturelles oraz miasta Ajaccio, w ramach sieci Corse Méditerranée Dissidanse Itin
„La Performance Agricole” to interdyscyplinarne doświadczenie ruchowe, które bada relacje między kobietą a środowiskiem naturalnym. Poprzez taniec, gest, oddech i interakcję z przestrzenią, dwie artystki przyglądają się procesom życia: wzrostowi roślin, obecności zwierząt, wodzie i ziemi. Ruch łączy się z fragmentami tekstów literackich – wierszami Guillevica i poematem Wergiliusza o życiu rolniczym – tworząc dialog między dźwiękiem, ruchem i opowieścią. Minimalistyczna scenografia inspirowana land-artem pozwala widzom podążać za artystkami w odkrywaniu detali przestrzeni i materiałów, naturalnych i syntetycznych. Spektakl koncentruje się na jakości obecności: obserwowaniu, odczuwaniu, reagowaniu. To praca o wspólnym doświadczeniu, procesie i połączeniu – między ciałem, dźwiękiem i środowiskiem, między artystkami a publicznością.
Film „Becoming Taiga” / Agnieszka Gąsiorek – 6’36’’, Polska
Koncepcja, reżyseria i zdjęcia: Agnieszka Gąsiorek
Partner: New Visions
Becoming Taiga jest spotkaniem członkiń społeczności transformacyjnej przestrzeni uczenia lub oduczania się oraz budowania czułej i wspierającej społeczności pod nazwą TAIGA i FJORDS, stworzonych przez organizację new visions (Berlin). Program został stworzony jako bezpieczniejsza i odważniejsza przestrzeń dla osób z doświadczeniem życiowym jako kobiety, które na co dzień łączą pracę artystyczną i aktywistyczną, głównie w Europie Wschodniej lub jako migrantki w innych krajach europejskich. To ciepło i zmysły, wspólnota i troska, powolność i miłość, przyziemność i radykalność. Pierwsze spotkanie odbyło się w sierpniu 2022 r. w Massia*ru w Estonii. Film jest poetycką dokumentacją wydarzenia. Obrazy dokumentalne przeplatają się z poezją uczestniczek, ich śpiewem, ekspresją potrzeb, obrazami natury, ruchu, bliskości i siły, która rozwinęła się podczas tych kilku dni spędzonych w estońskim lesie.
Wybór Pawilonu tańca i innych sztuk performatywnych na miejsce finału festiwalu ma również szczególne znaczenie. Z powstaniem tej instytucji związana jest dyrektorka U:NEW Hoteloko Festival, Agata Życzkowska. W latach 2023–2024 uczestniczyła w konsultacjach środowiskowych dotyczących utworzenia Pawilonu, prowadzonych przez Warszawskie Obserwatorium Kultury i Biuro Kultury m.st. Warszawy. Jej zaangażowanie w rozwój warszawskiego środowiska tańca ma dłuższą historię. W latach 2012–2013 koordynowała projekt Warszawska Scena Tańca, realizowany przez Fundację Ciało Umysł. W latach 2016–2019 była natomiast jedną z dyrektorek projektu Centrum Sztuki Tańca w Warszawie, prowadzonego przez Fundację Rozwoju Teatru „NOWA FALA”, którą kieruje. Centrum Sztuki Tańca skupiało 24 organizacje pozarządowe działające w obszarze tańca współczesnego i choreografii. Było jednym z ważnych etapów na drodze do powstania Pawilonu Tańca. Tegoroczny finał U:NEW Hoteloko Festival w Pawilonie tańca i innych sztuk performatywnych ma więc szczególny, symboliczny wymiar. Po latach działań, współpracy i starań na rzecz rozwoju tańca współczesnego w Warszawie festiwal trafia w końcu do miejsca, którego powstanie było jednym z ważnych celów warszawskiego środowiska tanecznego. To nie tylko kolejna festiwalowa lokalizacja, ale także powrót do idei wspólnej przestrzeni dla tańca, osób artystycznych i publiczności
BIOGRAMY:
AGATA ŻYCZKOWSKA
Choreografka, aktorka, producentka, dramaturżka. Absolwentka Wydziału Aktorskiego PWSTiF w Łodzi i podyplomowych studiów Dyplomacja Kulturalna na UJ w Krakowie. Otrzymała nagrodę na XIX Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi za taneczną rolę Venticelli w spektaklu „Amadeusz” w reż. Waldemara Zawodzińskiego, gdzie była także asystentką reżysera. Performerka w spektaklu „The SHOW MUST GO ON” – koncepcja i choreografia: Jérôme Bel. Od 2021 roku należy do „Becaming Taiga” – wspólnoty osób czujących się kobietami, prowadzonej przez berliński kolektyw New Visions. Założycielka HOTELOKO Company w Warszawie – zrealizowała kilkanaście autorskich spektakli tanecznych i performatywnych. Otrzymała stypendia w programie Mobilni w Kulturze w 2020 i 2021 r. oraz stypendium artystyczne m.st. Warszawy na rok 2023. Jej spektakl „LUXA”, który zrealizowała z Kariną Szutko, został wybrany do Polskiej Platformy Tańca 2024, a solo „Blue Gold” miało premierę na festiwalu Quartiers Danses w Montrealu (2025).
KARINA SZUTKO
Tancerka, choreografka, artystka wizualna. Absolwentka studiów licencjackich na kierunku kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Uczestniczyła w pięciu programach Erasmus+ m.in. „Dance Highways”. Ponadto edukację taneczną zdobywała biorąc udział w warsztatach tańca współczesnego, które prowadziły Weronika Pelczyńska, Maria Stokłosa, Maria Colusi, Silje Solheim Johansen, Giovanni Zappulla, Jackie Taffanel. Była członkinią formacji tańca towarzyskiego MBB z Warszawy: jest mistrzynią świata w kategorii Latin Show-Sarajewo 2019. Zrealizowała własne etiudy choreograficzne: „Radioactive”,„Not the Same” i „Watermelon”. Współtworzy zespół HOTELOKO Company: brała udział w spektaklach „Insta Show” (2018), „Extinction: REplay” (2022), „Solarpunk” (2023), „LUXA” (2023), „(M)OTHERS (2024), „TAOS-The Age of Shiver” (2025). Uczestniczka programu Culture Moves Europe 2026 w Palermo. Zrealizowała indywidualną wystawę prac malarskich pt. „ROcK SMOKA” w Centrum Promocji Kultury w Warszawie (2025).
MIREK WOŹNIAK
Tancerz, wokalista – aktor musicalowy, choreograf, performer. Uczeń warsztatowy m.in. Barbary Sier Janik, Ewy Głowackiej, Henryka Jeża, Iwony Olszowskiej. Współtwórca kolektywu artystycznego „Kompania Primavera” wraz z Izą Szostak, Ramoną Nagabczyńską, Anną Hop, Szymonem Osińskim, pod kierownictwem Dariusza Lewandowskiego. Współpracował z Jarosławem Stańkiem, Mikołajem Mikołajczykiem, Natalią Korczakowską, Mają Kleczewską, Martą Ziółek, Ingą Plichowską, Sylwią Adamowicz. Nominowany do Teatralnych Nagród Muzycznych im. Jana Kiepury za spektakl Maria de Buenos Aires w kategorii tancerz – inne formy (2022). Obecnie bierze udział w spektaklu „Kinky Boots” w reż. Eweliny Piotrowiak i chor. Pauliny Andrzejewskiej w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Wraz z Agatą Życzkowską współtworzy zespół HOTELOKO Company, w ramach którego zrealizował spektakle: „Absolutely Fabulous Dancers”, Axiom of Choice”, „Extinction: Replay”, „Solarpunk”, „(M)OTHERS”, „TAOS-The Age of Shiver”.
MACIEJ ŁĄCZYŃSKI
Aktor, performer, aktywista. Absolwent Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie (2026) i Liceum Filmowego przy Warszawskiej Szkole Filmowej. Zadebiutował na scenie w spektaklu „Inteligenci” w reżyserii Wojciecha Malajkata. Występował w spektaklach „Kamień” w reżyserii Sławomira Narlocha w Teatrze Narodowym w Warszawie, „Córeczka” Agnieszki Lipiec-Wróblewskiej w Instytucie Teatralnym im. Z. Raszewskiego oraz „Mens Talk” Katarzyny Warnke, przy którym współpracował również dramaturgicznie. Ponadto zagrał w spektaklach „Emma” w reżyserii Mikity Ilniczyka, „XD Dramma per Musica” w reżyserii Aleksandry Matlingiewicz i Jacka Sotomskiego, w dyplomowym przedstawieniu „Prawdziwy norweski black metal” w reżyserii Marcina Libera oraz w spektaklu „Frankenstein” w reżyserii Grzegorza Jaremki w Teatrze Współczesnym w Szczecinie, a także współtworzył spektakl „Koronacja” w reżyserii Izabeli Kuny jako asystent reżyserki i współpracownik dramaturgiczny.
KINGA ŁON
Artystka plastyczka, arteterapeutka, trenerka dramy, pedagożka. Absolwentka studiów wyższych na kierunku pedagogika, specjalność animacja społeczno-kulturalna na Uniwersytecie Warszawskim, Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi w zakresie malarstwa i rysunku oraz projektowania ubioru, a także studiów podyplomowych z historii sztuki w Collegium Civitas i arteterapii w Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej. Ukończyła Szkołę Trenerów Dramy „Drama Way” oraz Kurs Technik Terapii Tańcem i Analizy Ruchu w IBA – Ośrodku Terapii Tańcem i Ruchem. Stworzyła pracownię artystyczną SPWR „Kosmos Kingi Łon” w Warszawie w ramach współpracy z Fundacją Wspierania Rozwoju Dziecka. Tworzy obrazy, rysunki, projektuje i wykonuje kostiumy. Konsultuje programy artystyczno-terapeutyczne, prowadzi warsztaty i szkolenia, wykorzystując autorskie metody pracy oparte na sztuce, dramie, ruchu i doświadczeniu grupowym. Łączy działania plastyczne z ruchem, włączając do swojej praktyki elementy terapii tańcem.
EWA GARNIEC
Absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie oraz Wydziału Wzornictwa Wyższej Szkoły Sztuki i Projektowania w Łodzi. Jest autorką oprawy świetlnej wielu spektakli teatralnych, operowych i tanecznych. Projektuje również światło do wystaw i koncertów, zajmuje się projektowaniem lamp oraz prowadzi warsztaty poświęcone oświetleniu. Swoją karierę rozpoczynała w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, gdzie pracowała jako asystentka uznanych projektantów oświetlenia, m.in. Felice Ross, której była również stałą asystentką w Polsce. W swojej pracy traktuje światło jako pełnoprawne narzędzie dramaturgiczne – partnera ruchu, ciała i przestrzeni.Współpracowała także m.in. z Anną Augustynowicz, Michałem Zadarą, Grzegorzem Jarzyną, Nigellem Charnockiem, Julyenem Hamiltonem, Nicolle Seiler i Katie Duck oraz tworzyła światło m.in. do projektów Anny Godowskiej, Ilony Trybuły, Marii Stokłosy.
Zespół HOTELOKO Company powstał w 2011 z inicjatywy Agaty Życzkowskiej, reżyserki, choreografki i producentki. Obecnie artystka współtworzy zespół z Mirkiem Woźniakiem, Kariną Szutko, Maciejem Łączyńskim, Bartłomiejem Mamajkiem. HOTELOKO Company tworzy projekty artystyczne, edukacyjne i społeczne dotykając takich tematów jak ekologia, prawa kobiet, empatia, akceptacja, tożsamość, emigracja, podróż, równouprawnienie płci, wspólnota, dobrostan psychiczny, edukacja, miasto. Głównym narzędziem opowiadania jest ruch, chociaż kolektyw śmiało wplata w swoje spektakle również słowa, obraz i muzykę. Cechą charakterystyczną prac zespołu jest nieprzewidywalność i angażowanie publiczności do udziału w spektaklach. Zespół otrzymał nagrodę jury „Coup de Coeur” za oryginalność spektaklu „Absolutely Fabulous Dancers” na Festiwalu Quartiers Danses w Montrealu (2019) oraz pierwszą nagrodę – Dużą Konsekwencję Teatralną na IV Festiwalu Sopockie Konsekwencje Teatralne za spektakl „Axiom of Choice” (2020). Spektakl Agaty Życzkowskiej „LUXA” został także wybrany do Polskiej Platformy Tańca 2024.
Michèle ETTORI
Tancerka i choreografka. Edukację taneczną zdobywała u takich artystek i artystów jak Karin Waehner, Kilina Cremona i Roger Méguin (tańczyła w ich zespole), a także Trisha Brown, Simone Forti i Mark Tompkins. Inspiruje się nurtem improwizacji postmodernistycznej. Studiowała również u H. Godarda, B. Bainbridge Cohena oraz B. Calais-Germaina. Posiada tytuł DESS z antropologii tańca uzyskany na Uniwersytecie Clermont-Ferrand oraz dyplom „Instruktora kultury choreograficznej” pod kierunkiem Laurence Louppe. Wykłada historię tańca na Uniwersytecie Korsyki w ramach programu STAPS, a także prowadzi projekty związane z refleksją nad ciałem w ruchu. Po 17 latach pracy w Montpellier, od 2000 roku mieszka na Korsyce, gdzie w Ajaccio założyła przestrzeń poświęconą tańcowi – „Zone à Danser”. Organizowane są tam rezydencje artystyczne oraz programy taneczne. Ponadto prowadzi cykliczne wydarzenie LesViesDanse.
SANDRINE GOUT
Artystka wizualna i performerka, prowadząca poszukiwania twórcze na styku tańca i sztuk wizualnych, koncentrująca się na tym, co wprawia człowieka w ruch jako istotę relacyjną. Łączy praktykę społeczną z działalnością artystyczną realizując spektakle i projekty, w których istotną rolę odgrywają troska i wsparcie (m.in. wczesna profilaktyka, praca z osobami z niepełnosprawnościami oraz osobami z doświadczeniem kryzysów psychicznych). Kształciła się m.in. u amerykańskiego pedagoga Marka Tompkinsa. W 2019 roku dołączyła do Compagnie Vialuni, gdzie uczestniczyła w tworzeniu i prezentacji spektakli. W ramach tego zespołu rozwija również autorski projekt inspirowany „prehistoriami” człowieka, realizowany w przestrzeniach opieki nad małymi dziećmi. „Petit c’est Grand” to praca site-specific, przeznaczone dla najmłodszych odbiorców. W 2023 roku została artystką stowarzyszoną Dissidanse.
La Cie Vialuni (Vialuni Company) została założona przez francuską tancerkę i choreografkę Michèle Ettori. Zespół działa na wyspie Korsyce od ponad 20 lat, realizując liczne wydarzenia, które angażują różne grupy odbiorców. Głównym obszarem badań jest relacja człowieka z codziennością i środowiskiem, wzbogacona o dorobek kultury choreograficznej, w szczególności postmodernistycznego tańca. W związku z tym wyjątkowym terytorium, jakim jest Korsyka, Cie Vialuni prowadzi działania artystyczne w takich przestrzeniach jak „Son studio de bois”, „La Zone à danser” oraz oferuje pobyty rezydencyjne. Cie angażuje się w praktyki artystyczne i kulturowe w różnych środowiskach, takich jak szkoły, małe dzieci, osoby starsze w domach opieki, osoby w sytuacji niepełnosprawności, w Ajaccio oraz w środowisku wiejskim.
AGNIESZKA GĄSIOREK
Reżyserka, antropolożka i działaczka społeczna. Ukończyła reżyserię dokumentu i fabuły w European Film College w Danii. Jej film „Babcia Dorota” zdobył pięć nagród i wyświetlany był na wielu międzynarodowych festiwalach. Za film „Thoughts of Love” otrzymała nagrodę za reżyserię na Hollywood Film Awards. Współatorka filmu „Co rośnie w mieście” (wraz z Anną Galas-Kosil). W 2023 ukończyła pięcioletnie studia Etnologii i Antropologii Kulturowej we Wrocławiu. Prowadziła projekt społeczno-ekologiczny „Permanentne Sąsiedztwo”, który zainspirowany myślą permakulturową, łączył ludzi we wspólnej nauce i działaniu na rzecz zrównoważonego miasta. Zarówno w pracy badawczej, jak i filmowej interesują ją codzienne praktyki współtworzenia regeneratywnych sposobów życia. W twórczości splata perspektywę antropologiczną z językiem filmu. Traktuje kino jako narzędzie opowiadania o możliwych przyszłościach. W 2025 roku założyła studio filmu dokumentalnego Medusa Films. Prywatnie najchętniej spędza czas w lesie, tańcząc lub pracując w ogrodzie.